Εν πλω ….

Κάθε φορά που βρίσκομαι εδώ, η σκέψη μου είναι μαζί σου, καμιά άλλη στιγμή δε σε σκέφτομαι όπως τώρα. Τώρα που ο ήχος από τα κύματα, είναι το μόνο που ακούγεται μέσα στη νύχτα. Σκέφτομαι τα μάτια σου, τα έχω δει μόνο μια φορά και όμως έχουν αφήσει ένα βαθύ σημάδι στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Σαν ένα τατουάζ…. Σου γράφω, χωρίς αρχή μέση και τέλος … Απλά σου γράφω, ίσως για να σου πω όλα όσα θέλω να σου πω, γιατί δεν ξέρω αν θα σε ξαναδώ, γιατί δεν ξέρω αν θα μπορέσω να τα πω όταν σε ξαναδώ … Πιθανότατα να μην μπορεί να βγει λέξη από μέσα μου, και έτσι να χάσω την ευκαιρία να ….

Ο Μάριος κοίταξε το χαρτί που έγραφε όλη αυτή την ώρα με άδειο βλέμμα, το πήρε στα χέρια του με γρήγορες κινήσεις, το τσαλάκωσε και το πέταξε στη θάλασσα , συνέχιζε να το κοιτάει καθώς αυτό χανόταν, όταν πια δε φαινόταν τίποτα, γύρισε και κοίταξε τον ήλιο που εκείνη την ώρα χάριζε στον ουρανό ένα βαθύ έντονο πορτοκαλί χρώμα,, αύριο τέτοια ώρα θα έγραφε ένα άλλο γράμμα, ίσως αυτό να έβρισκε αυτή τη φορά τον παραλήπτη του, ίσως …