Skip to content

Για τη μητέρα μου

Μαΐου 14, 2007

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, το σπίτι μας ήταν πάντα πνιγμένο στα λουλούδια.  Η αγάπη της μητέρας μας γι’ αυτά, ήταν και είναι κάτι παραπάνω από μεγάλη, υπερβολική θα έλεγα καλύτερα.  Δεν υπήρχε εκατοστό χώματος που να μην είχε φυτεμένο από κάτι.  Τριαντάφυλλα, κρίνα, γιασεμιά, γαρδένιες, ειδικά αυτές ήταν και το μεγάλο της καμάρι, και ότι άλλο ήθελες, το έβρισκες ανθισμένο στην αυλή μας.

Νομίζω πρέπει να πήγαινα πρώτη δημοτικού όταν η δασκάλα μας πρωτομίλησε για τη γιορτή της μητέρας, τα λόγια της τα θυμάμαι ακόμα «αύριο είναι η γιορτή της μητέρας και γιορτάζουν όλες οι μαμάδες του κόσμου, να κάνετε δώρο στις μαμάδες σας λουλούδια, να τους δώσετε ένα φιλί και να τους πείτε χρόνια πολλά» 

«Λουλούδια!» η δασκάλα είχε πει αυτή τη μαγική λεξούλα και ξαφνικά ήρθε στο μυαλό μου μια καταπληκτική ιδέα «Πω πω» – σκέφτηκα – «θα κάνω τρομερή έκπληξη στη μαμά αύριο».  Ήμουν σίγουρη για την επιτυχία και ήδη ένα θριαμβευτικό χαμόγελο είχε ζωγραφιστεί στα χείλη μου.

Μετά το σχολείο έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα για να προλάβω ανοικτό το μαγαζί με τα υφάσματα και τις κλωστές της γειτονιάς, ευτυχώς ήταν ακόμα ανοικτό και αγόρασα δύο μέτρα κατακόκκινη βελούδινη κορδέλα, την φύλαξα στην σάκα μου και γύρισα τρέχοντας στο σπίτι όλο χαρά.

Την επόμενη δεν κρατιόμουν ,περίμενα πως και πως να σχολάσω για να εφαρμόσω το καταπληκτικό μου σχέδιο που είχα καταστρώσει μέσα στο μυαλό μου.  Είχα βρει και εξωτερική βοήθεια, το φίλο μου το Δημήτρη, που έμενε στο διπλανό από το δικό μας σπίτι. 

Επιτέλους!  Το κουδούνι είχε χτυπήσει και γυρίζαμε γρήγορα πίσω στο σπίτι.  Φτάνοντας ρίξαμε μια κλεφτή ματιά στην αυλή…. κανείς.   Ευτυχώς, η μητέρα μου ήταν μέσα στο σπίτι και μαγείρευε. 

«Λοιπόν Δημήτρη, πιάσε εσύ από τη μία, να πιάσω εγώ από την άλλη και γρήγορα, κόφτα όλα!» και έβγαλα δύο μαχαίρια από την τσάντα που είχα πάρει κρυφά το πρωί από την κουζίνα, δίνοντάς του το ένα.

Με κινήσεις γρήγορες κόβαμε συνεχώς λουλούδια, μετά από λίγη ώρα είχαμε καταφέρει να συγκεντρώσουμε ένα μεγάλο σωρό.  «Εντάξει, φτάνουν, ας τα δέσουμε τώρα» είπα σιγά για να μην ακουστούμε.  Με τα μάτια να λάμπουν από χαρά έφτιαξα δύο ανθοδέσμες με δύο πολύ όμορφους φιόγκους με την κορδέλα που είχα πάρει.  Έδωσα και στο Δημήτρη λίγα που με βοήθησε να τα πάει στη μητέρα του, γιατί αυτοί δεν είχαν τόσα λουλούδια στην αυλή τους.

Αφού ήμουν σίγουρη ότι είχα τελειώσει, μπήκα στο σπίτι αγκαλιά με τις ανθοδέσμες.   Η μητέρα μου ήταν στην κουζίνα ακόμα, «Μαμά μου χρόνια πολλά, αυτά είναι για σένα!» της είπα με δυνατή φωνή και ετοιμάστηκα να της δώσω ένα μεγάλο φιλί.

Η μητέρα μου έμεινε με ανοικτό το στόμα από την έκπληξή της, «Που τα βρήκες αυτά» κατόρθωσε να ρωτήσει, «τα έκοψα από την αυλή μας».  «Τι έκανες?»  Ξαφνικά είχε χάσει το χρώμα της, παράτησε αμέσως  ό,τι έκανε εκείνη τη στιγμή και πετάχτηκε έξω από το σπίτι.  Από την αυλή ακούστηκε μια απεγνωσμένη φωνή «Ο Χριστός και η Παναγία, πάνε τα λουλούδια μου, … τι πήγες και έκανες?»

Τα πρώτα δάκρυα είχαν αρχίσει να τρέχουν από τα μάτια μου, ειλικρινά δεν περίμενα να έχει αυτή την εξέλιξη το καταπληκτικό μου σχέδιο.  Ήμουν σίγουρη ότι η μητέρα μου θα ενθουσιαζόταν με τόσα λουλούδια που θα της έδινα, θα με αγκάλιαζε όλο χαρά και θα με φιλούσε, δεν περίμενα να μου βάλει τις φωνές. Με είχε πιάσει το παράπονο.  Είχα μείνει με τα λουλούδια αγκαλιά μέσα στη μέση της κουζίνας και έκλαιγα με αναφιλητά.  Ένιωθα τρομερή απογοήτευση και ήθελα να ανοίξει η γη και να με καταπιεί, να εξαφανιστώ μια και καλή.

Το απόγευμα, ευτυχώς είχε αρχίσει να ξεπερνάει το σοκ, με είχε αγκαλιάσει και μου είχε πει ότι και με ένα λουλούδι θα ήταν ευχαριστημένη και δεν χρειαζόταν να καταστρέψω όλα τα λουλούδια της αυλής.

Από το καθιστικό μας που ήταν γεμάτο από βάζα με λουλούδια, μιλούσε με την αδερφή της στο τηλέφωνο γελώντας «Άστα που να στα λέω, τα έκοψε όλα, τουλάχιστον άφησε τις γαρδένιες, πάλι καλά»

Ναι, οι γαρδένιες ήταν πολύ κοντές και δεν μπορούσα να τις δέσω με τα υπόλοιπα, είχα σκεφτεί να φτιάξω ένα μπουκέτο μόνο με γαρδένιες, αλλά μου είχε τελειώσει η κορδέλα και έτσι δεν τις είχα κόψει.

<<Home

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: