Skip to content

Ώρες αϋπνίας

Ιουνίου 28, 2007

Η ώρα ήταν περασμένες τρεις, η νύχτα ήταν καυτή, 35 βαθμοί βραδιάτικα,  η θερμοκρασία δεν είχε πέσει καθόλου, το σπίτι έβραζε.  Άλλαζα θέσεις και στριφογύριζα διαρκώς στο κρεβάτι, ο ύπνος όμως  δεν έλεγε να με πάρει με τίποτα.  Σηκώθηκα  και βγήκα  στη βεράντα να πάρω λίγο αέρα.

Στην ταράτσα του απέναντι σπιτιού κάποιοι κοιμόντουσαν έξω στρωματσάδα, ένα μωρό έκλαιγε μ’ αναφιλητά και μια γριά έβριζε έξαλλη, ποιος ξέρει ποιόν, ενώ τα τζιτζίκια έπαιζαν το ίδιο τραγούδι, ρυθμικά, ξανά και ξανά.

Ο αέρας ήταν ζεστός και πηχτός, νόμιζες ότι αν είχες ένα μαχαίρι θα μπορούσες να έκοβες ένα κομμάτι και να το έτρωγες, από μακριά φαινόντουσαν τα φώτα που καθρεφτίζονταν στη θάλασσα θολά και ακίνητα, όπως σε ένα πίνακα.

Άναψα ένα τσιγάρο και χάθηκα στις σκέψεις μου, χωρίς να έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου, τα σκεφτόμουν όλα μαζί, την δουλειά μου, την μητέρα μου, τον πατέρα μου, … εσένα.

θυμήθηκα ένα αρχαίο καλοκαίρι στο αγκίστρι, φοιτητές ακόμα.  Δεν είχαμε καθόλου λεφτά αλλά ήμασταν τόσο ερωτευμένοι!   Είχαμε μια ετοιμόρροπη σκηνή, έτοιμη να την πάρει ο αέρας με το πρώτο του φύσημα, ούτε που μας ένοιαζε τίποτα, γελούσαμε με το παραμικρό, είχαμε νοικιάσει και ένα παπί της συμφοράς και αγοράζαμε βενζίνη από το μπακάλικο για να το γεμίσουμε,  γυρίσαμε όλο το νησί σε λίγες μόνο ώρες.  Αυτός ο χρόνος, τα αλλοιώνει όλα!

 Πήγα στο γραφείο και άνοιξα τον υπολογιστή, «μου λείπεις» έγραψα σε ένα μήνυμα και το έστειλα χωρίς δεύτερη σκέψη.

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: