Skip to content

Όχι πια, άλλα χαμένα δάση!

Ιουλίου 2, 2007

 Εχθές το πρωί, μια έντονη μυρωδιά καμένου κυριαρχούσε στην ατμόσφαιρα.  Η μυρωδιά ήταν τόσο έντονη που σκέπαζε και αυτές  τις απαίσιες μυρωδιές από τις βιομηχανίες που βρίσκονται γύρω από την πόλη που ζω.  Σήκωσα τα μάτια στον ουρανό κοιτώντας ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο, συνειδητοποιώντας πως η μυρωδιά ήταν από το καμένο δάσος της Πάρνηθας και την έφερνε ο άνεμος που είχε αλλάξει κατεύθυνση.
Πήγα μια βόλτα προς την παραλία, εκείνη την ώρα ένα άλλο αεροπλάνο στο βάθος προσθαλασσωνόταν για να γεμίσει νερό, μετά σηκωνόταν ψηλά παίρνοντας  μια μεγάλη στροφή προς ανατολικά,  μετά ένα δεύτερο ακολουθούσε την ίδια πορεία, ένα τρίτο ξανά και ξανά  ακούραστα εδώ και τέσσερις μέρες.
Μια απέραντη θλίψη με έχει κυριεύσει από την Πέμπτη που είδα το πυκνό σύννεφο να ορθώνεται από το βουνό, που είδα τη φωτιά καίει όλη την κορυφογραμμή, μη μπορώντας να πιστέψω ότι αυτό που έβλεπα ήταν αληθινό και όχι ένα δημιούργημα της φαντασίας μου, ένα άσχημο όνειρο.  Είναι η θλίψη της απώλειας, μιας μεγάλης απώλειας.
Βρέθηκα να κοιτάω παλιές φωτογραφίες, μια πρωτοχρονιά πριν από χρόνια που είχαμε ανέβει το μονοπάτι από τη χαράδρα της Χούνης, που μια ρεπόρτερ την αποκαλούσε χαράδρα του Μον Παρνές και με εξόργισε ακόμα πιο πολύ, θεωρώντας το μεγάλη προσβολή για το βουνό, άλλες από Αγ. Πέτρο, άλλες από Παλιοχώρι, άλλες από βόλτες με αυτοκίνητα μες τα χιόνια και άλλες πολλές.  Τα συναισθήματα ανάμικτα, θλίψη, οργή, αγωνία για το μέλλον…
Αν το δάσος της Πάρνηθας, που είναι ένα βήμα από την πρωτεύουσα, που ήταν – υποτίθεται – τόσο καλά φυλαγμένο, υπέστη αυτή την καταστροφή, δεν μπορώ να φανταστώ την τύχη των υπόλοίπων δασών – όσων έχουν απομείνει τουλάχιστον  – αυτής της χώρας.
Μετά το μυαλό μου πήγε και στα άλλα δάση που καίγονται αυτές τις μέρες, Πήλιο, Λάρισα Χαλκιδική…. και με τρόμο συνειδητοποίησα ότι δεν έχουμε το περιθώριο για άλλες απώλειες, δεν έχουμε το περιθώριο ούτε ένα δέντρο να χάσουμε ακόμα και δεν πρέπει να χάσουμε ούτε ένα.
Πρέπει η πολιτεία να πάρει δραστικά μέτρα, χρειάζεται καινούργιος σχεδιασμός στον τομέα της φύλαξης των δασών και της δασοπυρόσβεσης, γιατί όπως δείχνουν τα πράγματα – με μια βιαστική ματιά στο παρελθόν – κάπου, κάτι  γίνεται λάθος.
Πρέπει να ληφθούν γρήγορες αποφάσεις για την αποκατάσταση των καμένων εκτάσεων και δεν πρέπει οι δεσμεύσεις να μείνουν στα λόγια, όπως συνήθως και ξαφνικά να δούμε να φυτρώνουν στο βουνό, αντί για δέντρα, πολυτελή σπίτια.
ΟΧΙ ΠΙΑ ΑΛΛΑ ΧΑΜΕΝΑ ΔΑΣΗ…

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: