Skip to content

Το μεγαλύτερο μυστήριο …

Οκτώβριος 2, 2007

IMG_0898

«Δυο κορμοί που επιπλέουν στο νερό, συναντιούνται στον 
ωκεανό κι ύστερα αμέσως χωρίζουν.
Το ίδιο εσύ κι η μητέρα σου, ο αδερφός σου κι εσύ,
η γυναίκα σου κι εσύ.
Τους ονομάζεις γυναίκα, πατέρα, φίλο σου,
μα δεν είναι παρά μια τυχαία συνάντηση καθ’ οδόν.
Τούτος ο κόσμος είναι μια ρόδα που γυρίζει,
ένα πέρασμα στο μεγάλο ωκεανό του χρόνου
όπου κολυμπούν δυο καρχαρίες,
τα γηρατειά κι ο θάνατος.
Τίποτα δεν διαρκεί, ούτε καν το κορμί σου.
Κανένας δεσμός δεν αντιστέκεται στο χρόνο.
Αυτή τη στιγμή δεν βλέπεις τους προγόνους σου
κι ούτε οι πρόγονοί σου σε βλέπουν.
Δεν βλέπεις ούτε τον ουρανό, μήτε τον κάτω κόσμο.
Ποιος φτιάχνει τον άνεμο, τη φωτιά, το φεγγάρι,
τον ήλιο, την ημέρα, τη νύχτα, τα ποτάμια, τ’ αστέρια;
Όλα είναι βαλμένα πάνω σ΄αυτή την πολυποίκιλη δημιουργία,
που η αιτία της είναι ακατανόητη.
Τίποτα δεν μένει, τίποτα δεν ξαναγυρνά.
Χαρά, λύπη, όλα είναι κανονισμένα από το πεπρωμένο.
Αυτό που ποθείς, το έχεις.
Αυτό που δεν ποθείς, το έχεις.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει γιατί.
Τίποτα δεν εγγυάται την ευτυχία του ανθρώπου.
Που είμαι; Που πηγαίνω; Ποιος είμαι; Γιατί;
Και για ποιο πράγμα θα έπρεπε να κλαίω;»

                                                                                          (Απόσπασμα από τη Μαχαμπαράτα)

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: