Skip to content

Οδός Αστυπάλαιας

Νοέμβριος 7, 2007

Το μικρό διαμπερές δυαράκι του πρώτου κοίταγε στο δρόμο. Χωλ, στα δεξιά το καθιστικό, αριστερά η κουζίνα το μπάνιο και η κρεβατοκάμαρα. 55 τετραγωνικά όλο κι όλο παλιάς κατασκευής αλλά τουλάχιστον ήταν σε καλή κατάσταση.

Η θέα από το μπαλκόνι δεν έλεγε και πολλά, δηλαδή δεν έλεγε τίποτα, έβλεπε τη μπαλκονόπορτα του απέναντι διαμερίσματος, όπου έμενε μια γιαγιά, που κόλαγε με τις ώρες στο τζάμι. Και να ήθελε να πάει στη μπαλκονόπορτα, είχε τη γιαγιά στημένη απέναντι, ζήτημα ήταν βέβαια, αν έβλεπε ή αν άκουγε τίποτα. Την είχε τσεκάρει, σε άσχετες στιγμές, την είχε χαιρετήσει κουνώντας της τα χέρια έντονα, πολλές φορές της έστελνε φιλιά, η γριά δεν έδινε καμιά σημασία, καμιά επαφή με την πραγματικότητα. Καλύτερα από μια άποψη είχε σκεφτεί. Βέβαια ήταν λίγο ανατριχιαστικό να έχεις τη γριά απέναντι στημένη με τις ώρες σαν το φάντασμα. Σιγά σιγά βέβαια το ξεπέρασε, στο τέλος ούτε που της έδινε σημασία, ήταν σαν να μην υπήρχε. Λες και η γριά να είχε πάθει με τα χρόνια το ίδιο? σκέφτηκε, … χμ … λες ε? Αν έμενε περισσότερα χρόνια σ’ αυτό το διαμέρισμα μάλλον έτσι θα καταντούσε. Βέβαια η παρουσία της γριούλας έδινε την αίσθηση της ισορροπίας, αν μια μέρα δεν την έβλεπε ανησυχούσε, φοβόταν ότι κάτι κακό θα είχε συμβεί. Όταν όμως την επόμενη την έβλεπε ξανά στη θέση της ανακουφιζόταν.

Φωνές και κλάματα από τον διάδρομο, την έβγαλαν απότομα από τις σκέψεις της. Ήταν ο νταβατζής της Ρωσίδας, είχε έρθει και έκανε φασαρία πάλι. Τις προάλλες μέσα στο λιώμα του είχε χτυπήσει το δικό της κουδούνι τα ξημερώματα και την είχε ξυπνήσει, μετά είχε ανέβει επάνω και τα είχε κάνει γυαλιά καρφιά … «καλό παιδί». Το μικρό της Ρωσίδας, λυπόταν που κάθε φορά έκλαιγε μ’ αναφιλητά για ώρα. Τι να πεις…

Την επόμενη, γυρίζοντας από τη δουλειά πέτυχε το μικρό στις σκάλες να παίζει, του χαμογέλασε, το χάιδεψε στο κεφάλι και του έδωσε μια σοκολάτα που κατά τύχη είχε μαζί της. Αυτό την πήρε και με τα μεγάλα γαλάζια μάτια του την κοίταξε όλο χαρά. Ακούστηκε ένα φοβισμένο τρίξιμο της πόρτας και από πίσω βγήκε η Ρωσίδα δειλά , το αριστερό μάτι της, είχε μια τεράστια μελανιά. Ήταν ωραία γυναίκα, αλλά ταλαιπωρημένη … ούτε το όνομά της δεν ήξερε. «Συγκνώμη για τη φασαρία εχτές, είχε έρτει αυτός και ήθελε λεφτά ξανά!» «Δεν πειράζει καταλαβαίνω» είπε χαμογελώντας και πήγε προς το διαμέρισμά της» , «Κυρία!!! μια στιγμή …. σας παρακαλώ» η Ρωσίδα πήγε προς το μέρος της και με εμπιστευτικό τόνο της είπε σιγανά «θα ήτελα μια μεγκάλη χάρη να σας ζητήσω…» «Βεβαίως αν μπορώ», και συνέχισε με σιγανή φωνή, κοιτώντας τη έντονα στα μάτια «Αύριο, τα μπορέσετε να κρατήσετε τον Αλέξαντρο για λίγκες ώρες? …. έκο μια ντουλειά να κάνω, σημαντική, σας παρακαλώ… » , «Αχ, πολύ ευχαρίστως αλλά φεύγω για το χωριό μου», «Σας παρακαλώ αν τέλετε πάρτε και τον Αλέξαντρο μαζί … σας παρακαλώ… να ορίστε και κρήματα» και έβγαλε από την τσέπη της 50 ευρώ… «μα τι κάνετε? δεν είναι για τα λεφτά, αν θέλει και ο Αλέξανδρος, να τον πάρω πολύ ευχαρίστως …»

Την επόμενη ξεκίνησαν πρωί πρωί για το χωριό, ο Αλέξανδρος ήταν όλο χαρά, την αγκάλιαζε συνέχεια και σε όλη τη διαδρομή δεν είχε βάλει γλώσσα μέσα του… Κατά το μεσημεράκι είχαν φτάσει στο απομακρυσμένο από το χωριό, σπίτι της με το μεγάλο κήπο και τα δέντρα. Έφτιαξε φαγητό, έστρωσε τραπέζι, άνοιξε την τηλεόραση και καθίσαν να φάνε λέγοντας αστεία και διάφορες ιστορίες

Ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων διέκοψε τη ροή του προγράμματος «Φωτιά σε πολυκατοικία στην Κυψέλη, οδός Αστυπάλαιας τώρα» Είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό, έστειλε το μικρό γρήγορα στο διπλανό δωμάτιο να παίξει … Ο ρεπόρτερ του καναλιού μετέδιδε τις τελευταίες εξελίξεις «Κυρίες και κύριοι, φωτιά εκδηλώθηκε σε πολυκατοικία στην Κυψέλη νωρίς το πρωί, η οποία σβήστηκε μετά από λίγη ώρα προκαλώντας ζημιές και στα δύο διαμερίσματα του πρώτου ορόφου, όπου κ ξεκίνησε, οι άντρες της πυροσβεστικής ανακάλυψαν τις σωρούς δύο θυμάτων ενός άντρα και μιας γυναίκας στο ένα διαμέρισμα. Ο θάνατος του άντρα φαίνεται να προήλθε από τραύμα στο στήθος από μαχαίρι. Τα αίτια ερευνούνται και για περισσότερες λεπτομέρειες θα επανέλθουμε σε νεότερο δελτίο»

Είχε μείνει αποσβολωμένη να κοιτάει μια την τηλεόραση και μια τον άγγελο στο διπλανό δωμάτιο που έπαιζε, χωρίς να έχει καταλάβει τίποτα…

One Comment leave one →
  1. franky permalink
    Νοέμβριος 7, 2007 7:16 μμ

    Δώσε μυθιστορία στο λαό…..
    ….




    Ακόμα να γράψεις τη συνέχεια;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: