Skip to content

Τείχη

Νοέμβριος 29, 2007

 

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τωρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νου μου τρώγει αυτή η τύχη

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πως να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

 

Τείχη – 1897 – Κ. Π. Καβάφης

Στα τείχη που όλοι χτίζουμε ολόγυρά μας, στα τείχη που άλλοι έχτισαν για μας …

Η ζωή είναι εκεί έξω…

 

 

2 Σχόλια leave one →
  1. Ledif permalink
    Δεκέμβριος 5, 2007 12:18 μμ

    HOMO GRAECUS

    Δύναμαι τ’ άστρα της θωριάς και τ’ άστρα του θανάτου.
    Τρία υπομένω γιατρικά τρία σακατηλίκια’
    τρεις ειν’ οι λάμψεις του φιδιού και τρεις οι περιστέρες :
    μια το μυαλό μια η ζωή και μια ο έρμος κόσμος.
    Τριάντα μέρες έσκαβα τη γη με το βελόνι,
    βρήκα τ’ αθάνατο νερό τη δίψα να πυργώνει.
    Κ’ είπα και χασμουρήθηκα πριχού να κλώσει ο ήλιος :
    – Ο χώρος ειν’ αγκάλιασμα κι ο χρόνος λεφτοκάρυ
    κι ο έρωτας γλυκό φιλί σε κρεμμυδένιο χείλι. –
    Σαρανταβέργινο κλουβί ο κόσμος που με ζώνει
    ____________________________________- – -σχεδόν Τα Τείχη.

    Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ

  2. Δεκέμβριος 8, 2007 1:27 πμ

    Πολύ όμορφο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: