Skip to content

Πάντα κάτι θα λείπει ….

Απρίλιος 8, 2008

Και τώρα τι γράφουν? …. να τη αυτη η αμηχανία ξανά!  γλυκιά αμηχανία … σχεδόν παιδική! 

Η αγωνία του ότι σκέφτεσαι τόσα και όμως ολα είναι τόσο μπερδεμένα που νομίζεις ότι θα ξεκινήσεις να πεις για κάτι και χωρίς να το καταλάβεις θα βρεθείς αλλού!  Σκόρπιες σκέψεις στο μυαλό, σκόρπιες ιστορίες …. είναι και αυτό ακόμα μπερδεμένο … δεν ξέρει τι να σκεφτεί, δεν ξέρει τι ερεθίσματα να δώσει στο σώμα …

Θυμός … γίνεται λύπη, η λύπη γίνεται δάκρυ κυλά από τα μάτια και φεύγει, χάνεται …

Χαρά … γινεται γέλιο ταράζει την ησυχία και μετά? …. σιωπή ….

Πάντα κάτι θα λείπει … θα το ψάχνω κάτω από τα ντοσιέ στο γραφείο, κοιτώντας στον καθρέπτη του μπάνιου, στα απλωμένα ρούχα στη βεράντα, στο μπρελόκ με τα κλειδιά, στις τσάντες από το σούπερ μάρκετ, στα περιοδικά στο τραπέζι, στα λουλούδια στη βεράντα, ακούγοντας το ίδιο αγαπημένο τραγούδι στο αυτοκίνητο. 

Πάντα κάτι θα λείπει και ενώ ξέρω τι είναι αυτό, κοιτώντας το, δεν έχω λόγια να πω …  γιατί είναι τόσο απλά, που όλα μπερδεύονται και ας είναι όλα χωρίς νόημα, όλα σημαίνουν κάτι ….

2 Σχόλια leave one →
  1. Απρίλιος 8, 2008 2:30 μμ

    Χμμ….γιατί να λείπει πάντα κάτι?. Το έχω κι εγώ αυτό το συναίσθημα. Αλλά γιατί να συμβαίνει αυτό? Έχουμε δέσει την ζωή μας με υλικά πράγματα τα οποία επηρεάζουν και τον συναισθηματικό μας κόσμο. Όσο και να τα έχουμε βρει με τον εαυτό μας και με τον / την σύντροφο μας, πάντα μας επηρεάζουν μικρά, χαζά πραγματάκια, τα οποία αν τα σκεφτεί κανείς με ψυχρή λογική, δεν τα έχουμε καν ανάγκη. Τελικά η λύση ίσως είναι μια (κατά την γνώμη μου). Πρωινό ξύπνημα και γρήγορα στον καθρέπτη. Εκεί μπροστά του, του χαρίζουμε το πιο όμορφο και γλυκό μας χαμόγελο. Δίνουμε υπόσχεση στον εαυτό μας, ότι αυτή η ημέρα που ξεκινά θα είναι η πιο ενδιαφέρουσα της ζωής μας. Φεύγουμε από το σπίτι μας και πάμε στην δουλειά μας, ακούγοντας το αγαπημένο μας τραγούδι στο αυτοκίνητό μας. Στην δουλειά μας χαμογελάμε σε όλο το κόσμο, λέγοντας του καλημέρα από τα βαθύ της καρδιάς μας και όταν πια γυρίσουμε σπίτι μας, ευχαριστούμε τον θεό (όποιος κι αν είναι αυτός) για την υπέροχη ημέρα. Πριν μπούμε δε στο σπίτι μας, σκουπίζουμε καλά τα παπούτσια μας στο χαλάκι της εισόδου και μαζί με τις σκόνες και τις λάσπες, αφήνουμε εκεί και τα προβλήματα του έξω κόσμου. Μετά αφιερώνουμε το υπόλοιπο της ημέρας στον εαυτό μας, κάνοντας ταξίδια με την φαντασία μας και όνειρα. Του δίνουμε την πρέπουσα προσοχή και περιποίηση που του αξίζει. Γιατί μην ξεχνάμε, ότι με τον εαυτό μας γεννηθήκαμε μαζί, μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε μαζί και είναι ο πιο καλός, αγαπητός και πιστός μας φίλος. Του αξίζουν όλες οι τιμές.

  2. panpanou permalink
    Απρίλιος 8, 2008 11:23 μμ

    «… δεν έχει τόσο σημασία τι χάνουμε, όσο με τι το αντικαθιστούμε …» (Σεφέρης στις Δοκιμές του, τόμος Β)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: